vazların ardından ya da vazgeçişin içinden

Yayınlandı: Ekim 20, 2008 / şiir

hınçlarımız kıskanç bu çamur deryasında

yağmur güzel güzel olmasına

ufak tedirginlikler ufkun ötesinin hayalinde

uzakları seyretmek rahatlatıyor rahatlatmasına

bir an bakıyorum kapının önünde diz çökmüş ağlamaktayım

herhangi bir ahşap kapının

akşamın derin huzuru yayılıyor sokaklara işte

bir an bakıyorum ne zamandır baktığımın farkında değilim

kendimden kaçırdığım yalnızlıklarımın kalbine

usulca rahatlama olmuyor bu iniş çıkış cehenneminde

ne de yaşadığını anlayabiliyorsun sabahların erken temasında yatağının ucuna

herşey karman çorman bir bakıma

bir bakıma post-minimal

taşımak zor bunca yük

enerji vardan yok olabilir belki de

..

Reklamlar
yorum
  1. an(ı)lık dedi ki:

    nasıllar acaba ne durumdalar baktığın o yalnızlıkların kalbi..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s