taa derinlerden gelen de yoklayan pütürlü dürtülere esir olmak da var, yüz bin yılın birikimini yeniden düşünmek de. konservatif çareler peşinde hapsetmek de var kendini huzursuzluğun kollarında, taze kış havasında şöyle zarif bir nefes de çekmek var ciğerlerine affedebilmeyi kavramsallıkdan çıkarıp ta içine işleyip gerçek kılan.
pek tabi zor, tutmak işin ucundan, diri bir enerji ile ayağa kalkıp da yola koyulmak. işte o sahneyi arşivlerden çıkarmak lazım, bahçesinde yenilendiğimiz o eski konak hani en derin denizlere yukarıdan bakan, korkunun üstesinden gelebilecek kadar özgüven içinde yuvarlandığımız sahneyi…
çıkışı göremesem de hissediyorum diğer tarafın esintisini.
boyut farkı..
çok boyutlu…
çoklu
püfür, püfür orası. yalayıp geçiyor bedenini. sonra bi anne çimdiği hissediyorsun. hopp yine burdasın.